Hoe de Special Forces omgaan met gevoelens

Ik krijg mooie reacties op de tv-serie Special Forces VIPS waar ik een van de instructeurs mag zijn. Een bijzondere ervaring om deel te nemen aan zo’n programma. Met name één specifieke quote gaat rond op social media. Tim Haars (acteur) heeft het moeilijk tijdens een situatie en ik zie dat hij zich verbijt. Hij drukt zijn verdriet weg. Nu verwacht je dat misschien ook van een kandidaat tijdens een Special Forces tv-programma. Want zo zie je dat bij de Special Forces ook vaak. Stoere harde kerels. De gevoelens worden ‘geparkeerd’.

Geen paniek als je parachute niet opengaat. Handelen, anders ga je dood.

Geen verdriet als je een klein kind uit een vuurgevecht opvangt. Handelen, de rest van de gewonden moeten worden afgevoerd.

Geen angst wanneer je als leider jouw mannen naar een bevrijdingsactie leidt. Controleer jezelf, je hebt de taak om je team levend terug te brengen.

Geen gemis als je op missie gaat en je gezin achterlaat zonder dat je weet of je terugkomt. Wegslikken, je hebt alle focus nodig voor de missie.

Er is zelfs een speciale term voor: Compartimentaliseren.

Logisch, want tijdens een vuurgevecht of een speciale operatie is er geen tijd voor gevoelens.

Werkt goed. Op de korte termijn. De emotie komt op, je drukt het weg en overschrijft het gevoel met je ratio. Je zoekt direct een praktische oplossing voor het probleem dat jouw emotie veroorzaakt. Of je zoekt een (rationele) afleiding, relativeert de situatie, gaat over tot de orde van de dag en klaar is Kees.

Dit principe is, zoals alles, trainbaar. Aan het begin kost het aardig wat moeite maar als je het maar lang genoeg blijft doen, wordt je er erg goed in.

En Special Forces willen graag de beste zijn. In alles eigenlijk wel.

Het trainen van die procedure gaat je goed af en wordt een patroon. Je hoeft er niet eens meer bij na te denken. Het wordt jouw default setting.

Het wordt een gewoonte om je gevoelens weg te drukken. Je staat er zelfs om bekend. Jij bent er inmiddels van overtuigd dat mensen dat van je verwachten. Het is een onderdeel van je status. En je bent volledig geïdentificeerd met de gewoonte om alles weg te drukken. Het is niet wat je doet maar wie je bent. Je bent die emotionele flatliner. Die gevoelloze killer.

Niets kan jou meer raken.

Denk je.

Zoals gezegd; het is voor de korte termijn een oplossing van je probleem. Want de bron van je emotie heb je niet aangekeken. Je hebt alleen aan symptoombestrijding gedaan. En dat onderdrukte gevoel? Dat zit nog ergens in je lichaam.

Als je dit maar lang genoeg blijft doen wordt die parkeerplaats, waar je alles steeds parkeert, steeds voller. Het compartiment wordt niet groter. Er gaat iets in de verdrukking komen. En dit is geen boekenwijsheid. Dit heb ik zelf geleerd bij de Special Forces.

Leren ze je dat bij de Special Forces? Nee, helaas nog niet. Ik mocht het zelf uitvogelen. Maar dan wel op de harde manier. Dit is de ervaring van meer dan 21 jaar lang stelselmatig emoties wegdrukken.

Ik heb dit mezelf aangeleerd zoals zoveel mannen zichzelf dit aanleren. Omdat we denken dat het zo hoort. Omdat we onze voorbeelden dit zo zien doen. Omdat dit in de cultuur zit van stoere en harde mannen. Maar iets wat hard is, is uiteindelijk ook breekbaar.

Maar wat is dan de essentie van dat gevoel?

Simpel; het wil gevoeld worden. Niets meer en niets minder.

Je kunt het parkeren, compartimentaliseren of wegdrukken. Maar uiteindelijk gaat het een keer uitkomen. En hoe langer je wacht, hoe harder het gevoeld wil worden.

En dan?

Kies maar;

  • Je krijgt lichamelijke klachten.
  • Je gaat mentaal verharden.
  • Je wordt (mentaal) rigide; je staat minder open voor andere ideeën en meningen.
  • Je blijft langer hangen in negativiteit.
  • Je hebt steeds minder verbinding met je omgeving. (snap ik want je wordt een oude zuurpruim ;-))
  • Je wordt somberder, melancholiek of zelfs depressief.

Maar misschien nog de ergste; je geeft je naasten het gevoel dat ze iets niet goed doen. En als je jonge kinderen hebt, geef je ze het gevoel dat ze niet goed genoeg zijn. Je raakt hun direct in hun identiteit. Je geeft je shit letterlijk door aan de volgende generatie.

Mooi stukje leiderschap ouwe.

Maar dat ligt niet aan jou natuurlijk. Dat ligt aan de rest. Jij kan toch niet geraakt worden want jij hebt dat onbreekbare pantser zorgvuldig om je heen gebouwd. Langzaam wordt het licht uit je leven gezogen. Het vlammetje gaat doven en het wordt donkerder. Het pantser groeit naar binnen. Het wordt krapper. Minder ruimte. Minder lucht. Minder leven. Je wordt somberder. Alleen. Donker.

Totdat het schild eindelijk breekt. Je kunt niets meer. De gevoelens van al die jaren komen eruit. De opluchting. De verlossing en verlichting van alle lasten die je al die jaren bij je droeg.

Dat lood- en loodzware pantser mag je eindelijk af doen. Er is weer ruimte. Je hebt weer adem. Er schijnt weer licht. Je bent weer mens.

Eindelijk kun je voorbij het pantser kijken waar je verdriet vandaan komt. Je mag gaan leren van je emoties. Het wilde je alleen maar iets vertellen. En een beetje aandacht.

Prima als je een stoere, masculiene en échte kerel bent. Wat dat ook mag betekenen. Maar doe jezelf (en vooral) de volgende generatie een plezier en laat dat wat zich aandient er zijn. Stop met oordelen over je eigen emoties. Je bent een mens. It’s part of the package.

Er zullen altijd situaties zijn dat het niet uitkomt. Prima. Parkeer je gevoelens even.

Breng het naar die tijdelijke parkeerplaats. Maar bedenk dat je uiteindelijk een hoge boete betaalt als je het blijft negeren en het patroon blijft herhalen. Zoek verstilling of ga met iemand praten. Breng je aandacht terug naar de situatie. Visualiseer het. Breng dan je aandacht naar je lichaam. Observeer wat er gebeurt. Zonder oordeel. Laat alles zijn wat er dan in je opkomt.

Zie het als een wijze leraar. Geef het de aandacht die het vraagt. Omarm het, leer ervan en wees dankbaar voor de les.

Ik wens je een mooie dag.

Tags

Inspiratie

Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen

100+ Google Reviews
Jeffrey Visser
Jeffrey Visser
19 Juni 2024
Afgelopen editie heb ik meegedaan aan de 12Hour Evolution. Wat een toffe/ inspirerende en vooral ook leerzame ervaring was dit. Het continu uitgedaagd worden (fysiek/ mentaal) en het groeien van individu naar groep. Dit (groeps)proces is prachtig om mee te maken en te ervaren hoeveel er nog in de tank zit op het moment dat jij denkt dat die leeg is. Thanks heren voor deze ervaring!
Frank Groenewold
Frank Groenewold
13 Juni 2024
Project Phoenix was zwaar, maar zó ontzettend gaaf! Een aanrader voor iedereen die wil leren hoe hij of zij zichzelf leidt onder moeilijke omstandigheden en grenzen wil verleggen. Groei boven comfort!
Vincent de Weger
Vincent de Weger
11 Juni 2024
Een ongelofelijke ervaring heb ik in juni 2024 ervaren. Fysiek en mentaal tot het uiterste gedreven worden onder begeleiding op individuele en groepsbasis. Dank voor de waardevolle lessen en mooie ervaring
Giel Steehouder
Giel Steehouder
15 Mei 2024
Wat een gave experience was dit zeg. Thuis kun je best eens een keer intensief sporten of een wat langere sessie plannen, zo is mij 24 uur op een racefiets niet ongewoon maar deze ervaring kun je simpelweg zelf niet nabootsen. Enkele trefwoorden: Vermoeidheid, kamaraadschap, afzien, motiveren, lef en uitzichtloosheid. Ben heel erg blij om zo diep te zijn gegeaan. Keep up the good work!
Iri Oosting
Iri Oosting
2 Mei 2024
Project Phoenix april 2024 💪 Wat een super heftige, gave en bovenal leerzame en verrijkende ervaring! Korte samenvatting: 72 uur, vijf uur slaap, speedmarssen, beastings, schiettraining, missie voorbereiding, planning en briefing en diverse operaties. Echt samen tot de uiterste grenzen gegaan 🤗 Een behoorlijke ontwikkeleing doorgemaakt zowel op het gebied van leidinggeven aan een team als persoonlijke groei of ontwikkeling. Ben dus als een trots mens teruggekomen 🤩💪. Op naar de volgende uitdaging en/of training 🔥🔥🔥 Inner Evolution maart 2024 Meegedaan aan de Inner Evolution met Sander Aarts van Unbreakable Academy. Persoonlijk, diepgang, yoga, ademhalingstechnieken en een ijsbad. Confronterend, leerzaam, intensief maar ook zeer gezellig en bovenal verrijkend. Samen als mens een volgende stap! Had dit niet willen missen.
Walter de Jong
Walter de Jong
30 April 2024
Een ongelofelijk waardevolle ervaring. Hoe een groep van volledig onbekenden binnen 72 uur zo een hecht team kan vormen en zo een top prestatie kan leveren, is bijzonder om mee te maken. Respect voor elkaar, geen plek voor het ego en verbonden door liefde. De inzichten die je in een snelkookpan op zowel zakelijk als privé vlak op doet, zijn van onschatbare waarde en gun ik iedereen.
Thomas
Thomas
29 April 2024
Geweldige 72 uur Project Phoenix gehad. Het was zwaar maar super waardevol. Onder super begeleiding van een hele kundige staff. Deze mensen weten waar ze over praten. Ik zou het iedereen aanraden, een ervaring voor het leven.
Jan Zwart
Jan Zwart
29 April 2024
In april '24 heb ik deelgenomen aan Project Phoenix. Momenteel ben ik alles nog aan het verwerken maar kan ik al wel concluderen dat het een life event is voor mij. Project Phoenix heeft mij waardevolle ervaringen en inzichten gegeven waarvan ik niet weet of ik ze op een andere manier had kunnen verkrijgen. Het programma is geweldig in elkaar gezet, de instructeurs zijn zeer kundig en sterk in wat ze doen en de ervaringen die je eruit haalt zijn van onschatbare waarde. Ik adviseer project Phoenix voor de volle 100% aan alle mensen die buiten hun comfort zone willen stappen omdat zij weten dat hier werkelijke persoonlijke groei ligt. En 1 ding is zeker bij Project Phoenix en dat is dat je sterker uit het project komt dan wanneer je eraan begon. Bedankt team Unbreakable Academy voor alles dat jullie voor mij en mijn team hebben gedaan en betekend. Keep up the good work!
Grip Advocaten
Grip Advocaten
29 April 2024
Zojuist deelgenomen aan het Project Phoenix (april 2024). Ik ben erg onder de indruk wat dat met me heeft gedaan: in relatief korte tijd (72 uur) mezelf beter leren kennen, scherp gekregen waar het in het leven om gaat en geleerd hoe doelen te verwezenlijken. Een boost in persoonlijke groei en een absoluut onvergetelijke ervaring. Heel veel dank team en trainers van Unbreakable ! Mark-Jan Germs
Scroll omhoog