Waarom jij vast blijft zitten in oude patronen
Als je iets maar vaak genoeg doet of ziet, ga je vanzelf bepaalde patronen herkennen.
Ik schat dat ik de afgelopen acht jaar bij elkaar zo’n 500 trainingen, workshops en retreats heb gefaciliteerd en tientallen top performers heb gecoacht: CEO’s, geslaagde ondernemers, topsporters, businesscoaches en Special Forces.
Allemaal liepen ze ergens in hun leven vast in een uitdaging — op het gebied van leiderschap, samenwerking, ondernemen of persoonlijke ontwikkeling.
Ze kwamen erachter dat hun oude gewoontes en patronen niet meer werkten. En wat dan?
Over het algemeen zijn het bovengemiddeld intelligente mensen, dus aan intelligentie ontbreekt het niet.
Ze hadden stapels boeken gelezen, dus aan kennis ook niet.
Ze hopen dat die ene training, coachsessie of retreat de grote verlossing biedt voor hun probleem.
En zeker: het biedt vaak diepe inzichten en bewustzijn over hun eigen blinde vlekken en interne obstakels. Het gaat daarna een weekje goed. Misschien twee.
Maar echte verandering is een taai proces. De veranderpijn moet óf heel groot zijn, óf de bereidheid om het oude los te laten.
Want vaak zijn we gehecht aan die oude patronen. Ja, ook aan die onhandige, lastige gewoonten waarvan we weten dat ze niet goed voor ons zijn. Ze hebben ons in een bepaalde periode van ons leven gediend, en daarna bleven we ze vasthouden. Het is wat we kennen en het zit verweven met onze identiteit.
We blijven liever bij het oude, ook al brengt het ons regelmatig in de problemen.
Dat gevoel kennen we tenminste:
De vermoeidheid van net iets te hard werken.
De stress omdat je weer te krap bij kas zit.
Dat gejaagde gevoel na te veel koffie.
De drama in je relaties.
Je zou kunnen zeggen dat we verslaafd zijn. Of op zijn minst gehecht.
In de wereld van persoonlijke ontwikkeling wordt veel gesproken over loslaten. Maar vaak wordt ‘loslaten’ gebruikt als een mentaal concept. We denken dat we iets hebben losgelaten, om er een week later achter te komen dat die oude patronen zich tóch weer herhalen.
Want denken is meestal het ego — dat een hele trukendoos opengooit om maar niet te hoeven voelen. Zo subtiel dat je het zelf gelooft. Daarom hoef je je denken niet altijd even serieus te nemen.
Want om een oud patroon los te laten, hebben we eerst iets anders te doen:
toelaten.
Die oude patronen bedekken vaak een lastige emotie: pijn, verdriet, schuld, schaamte, boosheid. Zolang we dat gevoel niet durven toelaten, blijven die patronen zich aan ons hechten.
Zodra je het onderliggende gevoel kunt toelaten, zul je ervaren dat het patroon jóú gaat loslaten. Er ontstaat ruimte. En dan komt de volgende stap:
Integreren…
Integreren komt van het woord ‘integriteit’. Dat is afgeleid van het Latijnse woord integritas, dat “heelheid”, “ongekreuktheid” of “onbedorven staat” betekent.
Het gaat erom dat je alle delen van jezelf integreert — dus ook die lastige gevoelens en kanten van jezelf die je liever verborgen houdt voor iedereen.
En nu komt de crux: integreren is een werkwoord.
Dat betekent dat je het werk erin moet stoppen. Alleen die mooie, diepgaande inzichten zijn niet genoeg. Dat is pas het begin. Het is keer op keer, dag in dag uit, het werk erin stoppen.
Het gevoel toelaten. Jezelf openstellen en je laten raken — hoe nasty, ongemakkelijk of pijnlijk dat soms ook is. Die schaduwkanten van jezelf erkennen en vervolgens integreren.
Zolang jij niet de moed hebt om jezelf open te stellen en het gevoel toe te laten, blijven die patronen zich herhalen.
Die opening ga je niet vinden in je hoofd. Het denken mag je tijdelijk achterwege laten. Want je lichaam is je toegangspoort naar het gevoel.
Dan even praktisch om het weekend mee in te gaan:
- Neem iedere dag 5 minuten om te voelen
Ga zitten, adem rustig, breng je aandacht naar je lichaam en vraag jezelf:
“Welk gevoel probeer ik al te lang weg te duwen?”
Niet oplossen. Niet analyseren. Alleen toelaten door aandacht en adem naar het gevoel in je lichaam te brengen.
- Schrijf één patroon op dat je wilt doorbreken
Niet alles tegelijk. Één patroon. Keep it simple.
Noteer vervolgens welk gevoel eronder ligt. Dit geeft helderheid én richting.
- Kies één kleine actie die je binnen 24 uur gaat doen
Een grens uitspreken.
Een moeilijk gesprek aangaan.
Je telefoon wegleggen.
Je lichaam rust geven.
Klein, maar consistent. Dáár vindt verandering plaats. - Deel je intentie met iemand die je scherp houdt
Verandering wordt steviger wanneer iemand met je meekijkt. Spreek af dat die persoon jou eraan mag houden.
En als het patroon zich tóch weer herhaalt — want dat gebeurt:
Kijk er dan met compassie naar.
Laat het oordeel los. Je bent een mens met al je schitterende imperfecties. Welkom bij de club! Maak wat ruimte met je adem.
Kom terug in je lichaam.
En begin simpelweg opnieuw.
Je kunt namelijk altijd opnieuw beginnen.
Elke dag. Elk moment.
Hoe pijnlijk de les ook was.
You’ve got this.
