c

Cum sociis Theme natoque penatibus et magnis dis parturie montes, nascetur ridiculus mus. Curabitur ullamcorper id ultricies nisi.

1-677-124-44227 184 Main Collins Street, West Victoria 8007 Mon - Sat 8.00 - 18.00, Sunday CLOSED
Follow Us

De naakte waarheid over kwetsbaarheid

Een nieuw perspectief

Kwetsbaarheid. Geraakt kunnen worden. Geen bescherming hebben. Jezelf blootstellen. Een kleine twee jaar geleden dacht ik bij het woord kwetsbaarheid waarschijnlijk aan een Special Forces-operator zonder kogelwerende bescherming. Nu associeer ik het met integriteit en met kracht. Grappig hoe ons perspectief kan veranderen.

Praten in je nakie

Tegenwoordig krijg ik veel reacties op mijn boek dat de lezers mijn openheid en kwetsbaarheid waarderen. Ook als ik tijdens presentaties over onzekerheden, problemen of worstelingen praat krijg ik nog regelmatig vragen waarom ik zo eerlijk ben over bepaalde onderwerpen. Waarom zou je jezelf zo blootgeven?

Toegegeven, het is niet echt militair om over je mindere kanten te praten. Of om eerlijk te praten over angsten en onzekerheden. Of over schaamte of een andere emotie. Het was voor mij ook een behoorlijke drempel. Op zijn zachtst gezegd. Maar het is een bewuste keuze geweest om dit te delen omdat ik denk dat er een belangrijke les in zit.

Tijd om het begrip kwetsbaarheid eens tegen het licht te houden.

Stone cold killer

Eenmaal weg bij defensie kreeg ik langzamerhand een beter beeld over het imago van de Special Forces. Dat was dus ook schijnbaar het beeld dat mensen over mij hebben. Of inmiddels hadden. Ik realiseerde me dat als ik dat beeld in stand bleef houden, ik andere mensen in de verleiding bracht om zelf ook een soort onkwetsbare status te creëren. Om zich aan te passen aan de ongetoetste verwachting van iemand anders.

 

Het was niet moeilijk om mezelf een onkwetsbaar beeld te geven. Het beeld van een kneiterharde militair die al zijn militaire principes gebruikt om onverwoestbaar door het leven te knallen.

Go get some. Get after it. Never stop grinding. The only easy day was yesterday. 

Of een andere mooie oneliner. Gecombineerd met een succesverhaal uit mijn carrière, een stoere foto erbij en hoppa: jouw dagelijkse portie motivatie en mijn feilloze imago.

Mijn carrière en mijn staat van dienst bij de Special Forces maakten deze weg mogelijk. En eerlijk is eerlijk, dat is vaak wel het beeld dat mensen van elitemilitairen hebben. Films, tv-series en (vooral Amerikaanse) boeken voeden het beeld van de perfect getrainde militair als een emotieloze stone cold killer.

Altijd weer die integriteit…

Dan zou ik in mijn boek alleen de uiteindelijke resultaten en prestaties beschrijven en de fantastische, foutloze manier waarop ik die resultaten had bereikt. Ik zou niet liegen, alleen bepaalde gebeurtenissen, gedachtes en gevoelens weglaten. Uiteraard zou ik alleen mijn succeservaringen delen, anders zou dat ten koste gaan van mijn autoriteit en van mijn draagvlak. De verleiding is er even geweest om die kant op te gaan maar ik realiseerde dondersgoed dat als ik die kant op ging, ik verder verwijderd zou raken van mezelf. En uiteindelijk zou het niet erg op de waarheid berusten.

Onder de oppervlakte

En als ik voorbij de oppervlakte keek zaten daar niet de belangrijkste lessen. Heel vaak ging het niet om de militaire inzichten die ik gebruikte, maar ging het om de menselijke kant van de ervaring. Dat was voor mij het belangrijkste en het meest leerzame.

In mijn boek Niet te breken schrijf ik bijvoorbeeld hoe je om kunt gaan met angsten. En dat is voornamelijk door er niet voor weg te lopen, maar door je angsten te onderzoeken en door ze beter te leren kennen.

Vaak zie je dan dat we eigenlijk bang zijn voor iets wat alleen in ons hoofd bestaat. De angst is niet reëel en zodra we daar bewust van zijn, kunnen we de angst loslaten en overwinnen.

Paradigmashift 

Dus als ikzelf niet eerlijk ben over emoties en gevoelens, dan zijn de mensen die ik juist wil inspireren dat ook niet. En daarmee zou ik mensen letterlijk kwetsbaar maken. Ik zou mensen het idee geven dat prestaties zonder slag of stoot, zonder fouten, angsten en onzekerheden komen. Dat het normaal is om geen emoties of gevoelens te hebben of dat je goed bezig bent als je constant je emoties wegstopt. Dat beeld zou hun valkuil worden en juist tegen ze gaan werken.

Dus het beste wat ik kon doen was om mijn volledige menselijkheid laten zien. Juist met mijn stoere carrière en heftige ervaringen. Lead by example Aarts en gooi dat kogelwerende vest in de hoek!

De kernvraag 

De vraag fascineert me nog steeds. Hoe kan ik gekwetst worden als ik eerlijk ben over emoties, gevoelens en niet helpende gedachten? Over mijn kwetsbaarheid? Over mijn menselijkheid? Waarom deed ik (ook ik doe het soms nog steeds) zo spastisch over mijn problemen, angsten en onzekerheden?

Ik denk dat het antwoord ligt in het beeld dat we over onszelf hebben en het beeld dat wij over anderen hebben. En vooral het beeld dat wij denken dat andere mensen over ons hebben. En de waarde die we daaraan hechten. Snap je het nog? Ik schrijf nu op de toppen van mijn eigen begrip maar ik trek hem even door.

We hechten te veel waarde aan het dwangmatig en ten koste van alles in stand houden van het beeld dat wij denken dat andere mensen over ons hebben.

Ik ben ervan overtuigd dat we een groot deel van onze geestelijke vrijheid kunnen vinden in het bespreekbaar maken van onze knelpunten. En in het opnieuw bekijken van het perfecte plaatje dat we denken nodig te hebben.

Het perfecte plaatje

Laat ik het vooral dichtbij mezelf houden. Als dat ‘perfecte’ beeld over mij niet meer bestaat, gaan mensen een oordeel over mij krijgen. Ze zien mijn tekortkomingen en gaan iets over mij vinden.

Zwak. Angstig. Arrogant. Dom. Emotioneel instabiel. Een streber. Een zwever. Of juist afgestompt en oppervlakkig. Geef het een stigma.

Door het oordeel van anderen word ik geconfronteerd met mijn tekortkomingen en het feit dat ik niet perfect bent, ondanks mijn ‘smetteloze’ staat van dienst bij de Special Forces. Ik maak fouten. Ik heb spijt van bepaalde dingen die ik wel of niet heb gedaan. Ik ben geen perfecte vader. Geen perfecte man voor mijn vrouw. Als ik schrijf zit het vol met spelfauten.Moet ik doorgaan?

Door eerlijk te zijn over mijn tekortkomingen kunnen de opiniemakers gaan inhakken op dat zorgvuldig opgebouwde, perfecte beeld. Dat stoere en smetteloze imago dat mij het gevoel geeft dat ik er mag zijn. Dat ik er toe doe. Dat ik recht heb op geluk en op liefde. Zegt hij nu liefde? Ja,deze kneiterharde high performing Special Forces stone cold killer heeft het over liefde. Blijf lezen.

Openheid geeft vrijheid

Toen ik erover ging nadenken, praten en schrijven, merkte ik dat ik een bepaalde opluchting voelde. Vrijheid. Nog mooier: mensen kwamen naar me toe en deelden hun eerlijke verhaal en alles wat ze daarbij voelden en dachten. Zelfs collega’s die ik al meer dan tien jaar ken deelden persoonlijke verhalen die ik nog nooit eerder had gehoord. Inclusief alles wat daar als mens bij komt kijken.

Mijn zogenaamde kwetsbaarheden zijn voor mij een mogelijkheid om anderen te inspireren om ook eerlijk naar zichzelf te kijken. Om angsten en onzekerheden niet te verstoppen, maar om daar een licht op te schijnen en aan te werken.

Met als eerste stap het delen met iemand die ze vertrouwen.

Naarmate ik zelf voorzichtig ging praten en schrijven over mijn ervaringen en daar simpelweg eerlijk over was, merkte ik dat het me vrijheid gaf. Juist door over mijn ‘zwakheden’ te praten voelde ik me sterker. Door überhaupt bewust te zijn van mijn menselijkheid kreeg ik helderheid over mezelf en over mijn omgeving. Steeds vaker zag ik dezelfde patronen in mijn omgeving en tijdens de trainingen die we geven met de Unbreakable Academy.

Schud de boel maar op

Maar het begint duidelijk te worden. Ik wil iets in beweging brengen door het beeld over kwetsbaarheid te veranderen.

We noemen iemand kwetsbaar als hij (of zij) problemen deelt of vertelt over bepaalde struggles. Het is een denkfout om dat als kwetsbaarheid te zien. Je bent juist kwetsbaar als je je emoties en gevoelens niet erkent.

Als je ze geen ruimte geeft of ze zelfs verstopt. Dan heb je namelijk een angst erbij. De angst dat je menselijkheid wordt ontdekt. De angst dat je wordt ontmaskerd als imperfect. De angst voor het oordeel van anderen.

De kracht van kwetsbaarheid

Accepteer je eigen menselijkheid en wees ervan bewust dat je geen goedkeuring van anderen nodig hebt om er te mogen zijn. Als mensen een oordeel over je hebben zegt dat in veel gevallen iets over die mensen zelf.

Bepaal je eigen waarden en probeer daarnaar te leven. Leef niet naar het beeld dat je denkt dat anderen van je hebben.

Het is goed en belangrijk om jezelf uit te dagen met mooie doelstellingen, maar je hebt geen prestaties nodig om recht te hebben op geluk of liefde (zeg ik het weer;-)).

Het zal aan het begin een beetje onwennig zijn om over jezelf en je problemen te praten, maar het getuigt van integriteit en moed.

Kies groei boven comfort en ga voor moed.

 

Bedankt voor het lezen!

Vond je het interessant of nuttig om te lezen over de kracht van kwetsbaarheid en wil je anderen ook inspireren? Ik zou het tof vinden als je deze blog deelt op sociale media!

Deel dit bericht