De valkuil van persoonlijke groei

Er moet me iets van het hart.

Een lichte irritatie.

Ik ben er niet trots op, maar toch. Niets menselijks is me vreemd.

Delen is helen. Toch?

Het gaat over spiritualiteit.

Ik zie en hoor steeds meer mensen die in de spiritualiteit zijn gedoken.

Meestal omdat ze tegen zichzelf zijn aangelopen, en daardoor op zoek zijn gegaan naar antwoorden, ruimte of rust. 

Tot zover geen enkel probleem.

Op die reis van zelfontwikkeling proberen ze van alles:

Ze lezen inspirerende boeken, doen een meditatie hier, een tarotlezing daar, een ademsessie hier, een ayahuasca-ceremonie daar.

Hun notitieboekje staat vol met diepe wijsheden, rake quotes en grote inzichten.

Hongerig naar groei delen ze hun kennis met iedereen die het maar horen wil.

Met een zweem van transcendentie vertellen ze, vol licht en liefde, over hun spirituele ontwikkeling.

En dat is prachtig — maar soms ook een beetje… veel.

De toehoorder wordt overspoeld met abstracte volzinnen en holle termen, afgewisseld met haarscherpe analyses over het leven, trauma, vorige levens, het universum en manifestatie.

Social media staat er inmiddels vol mee: teachers, healers, guru’s, sjamanen, facilitators en andere zelfbenoemde experts.

Blijkbaar hebben we behoefte aan sturing.
Aan duiding.
Aan controle.

Aan iemand die zegt te weten hoe deze grap hier op aarde werkt.

Maar laten we eerlijk zijn: niemand weet dat.
We hebben allemaal geen idee hoe het leven écht werkt.

Als we het zouden begrijpen, zou de magie verdwijnen.
Weg. Foetsie.

Wie denkt het leven te begrijpen, heeft het niet begrepen.

Het leven is niet om te begrijpen.
Het is om te leven.
Te voelen.
Te ervaren.

Met alle chaos, verwarring en onzekerheid die daarbij horen.

Elke poging om grip te krijgen, is een truc van het ego — een uiting van angst voor het onbekende.

We denken eindeloos na over wat er kan gebeuren, analyseren oude situaties tot in detail, en verliezen ondertussen het contact met het leven zelf.

We voelen de signalen van ons lichaam niet meer.
Niet de behoefte van onze partner.
Niet de groei van onze dierbaren.
Niet de schoonheid van de natuur of de magie van het moment.

En nu denk je misschien: “Gast, hoe weet jij dat nou?”

Goede vraag.

Die vraag stel ik mezelf regelmatig. 
Ik weet het ook niet.

Maar op dit moment is dit mijn waarheid.
Wat voor mij werkt.

Mag ik je uitnodigen om jouw eigen waarheid te onderzoeken?

Luister gerust naar inspirerende mensen, maar volg niemand blindelings.
En als je advies krijgt, breng het in de praktijk.
Voel wat het met je doet.
Ervaar of het voor jóu werkt.

Dat is de enige echte waarheid: jouw directe ervaring, hier en nu.

Er zijn talloze inzichten, tools en technieken die je kunnen helpen om bewuster en krachtiger te leven.

Sommige passen bij jou — andere niet.

Er is maar één iemand die dat kan bepalen: jij.

Een echte leider creëert geen volgers, maar nieuwe leiders.

Hij (of zij) brengt mensen dichter bij zichzelf.

Bij hun eigen waarheid.

Zo, dat is van mijn hart.